Affellingar - ráð

Ég fékk þessi fínu ráð send í netprjónablaði sem ég fæ vikuleg. Mér fannst sérstaklega ráðið með lausu endalykkjuna gott því ég lendi iðulega í þessum vanda.

Loose Loop Alert (laus endalykkja)

When all of the stitches on the needle are bound off, the last stitch can be quite loose. To tighten and neaten this stitch, work it with the stitch in the row below it: insert the right needle from the back into the stitch below the last stitch, lift this stitch and place it onto the left needle (Figure 1).
Then knit the stitch below and the last stitch together. Bind off the last stitch on the right needle, cut the yarn, and pull the cut end through the last stitch to secure it (Figure 2).

Svo kom annað ráð og það er að fella af með 2 númerum stærri prjónum en prjónað var með. Þá er minni hætta á að t.d. hálsmál verði of þröngt. Þetta hef ég gert í töluverðan tíma enda nóg að lenda nokkru sinnum í því að þurfa að rekja upp affellinguna. Samt er ég reyndar með eina peysu núna sem ég þarf að rekja affelinguna á kraganum upp því hún herpist saman en kraginn á að breiða úr sér yfir axlirnar.

Svo er enn eitt ráðið sem ég var að læra og það er að fitja upp fleiri lykkjur en þarf þegar fitjað er upp fyrir sokka. Þegar fyrsta umferðin er prjónuð eru 2 lykkjur prjónaðar saman (jafnt dreift yfir) þannig að eftir stendur sá lykkjufjöldi sem á að nota í sokkana. Með þessu verður stroffið aldrei of þröngt.

Ný tegund endurvinnslu

Nú er ég búin að uppgötva nýja tegund af endurvinnslu. Það er að endurvinna peysur. Ekki peysuna sem slíka heldur rekja hana upp og nýta garnið upp á nýtt. Ég sá grein um þetta í bresku prjónablaði sem ég keypti mér og fannst þetta ferlega sniðugt. Ég fór því og skoðaði gamlar peysur af mér sem ég hafði ekki tímt að henda því garnið var flott (en sniðið algjörlega úr tísku). Ég á 3 peysur sem ég get rakið upp og er hálfnuð með að rekja eina þeirra upp og er fyrir vikið að eignast þetta fína, hvíta bómullargarn. Galdurinn í þessu er að peysan sé prjónuð í sniði en ekki sniðin úr stykki. (vá smá heilabrjótur kanski eins og ég orða þetta). Ef peysan er prjónuð eftir sniði eru jaðrarnir heilir og því hægt að rekja hana upp. Ef hún er sniðin úr stranga eru jaðrarnir klipptir og því hver umferð stuttur þráður. Það er hægt að þekkja þessar peysur á því hvernig þær eru saumaðar saman. Heilar peysur eru með beinum saumi eða lykkjusaumi en sniðnar peysur eru ovelokkaðar. Svo nú er bara að skoða gömlu peysurnar sínar!!!!!

Þræðir - tegundir

Þegar unnið er með garn er úr mörgu að velja. Til eru margs konar garn gerð úr hárum dýra, plantna og úr gerviefnum. Ull, lopi, móhair, angóra, silki, kasmmírull, kamelull, alpaca eru þræðir úr hári dýra. Bómull, lín og ramie eru þræðir úr plöntum. Acryl, nælon, pólyester, metal og microfíbrur eru gerviefni. Hver þessara þráða er einstakur og hefur sín sérkenni. Stundum er þeim blandað saman til að ná fram því besta í hverjum um sig og ná þannig fram sem bestum gæðum í garnið.

Sérkenni garnsins finnst t.d. á því hvernig er að koma við það, hve mikil teygja er í því, hve vel það tekur í sig raka og hve auðvelt er að lita það.



Eitt sem gott er að hafa í huga er að garn sem er vel spunnið (þétt snúinn þráður) er góður í flíkur sem mæðir mikið á t.d. sokka og vettlinga. Vel spunninn þráður er sterkari en þráður sem er lítið spunninn.

Lítið spunnin þráður (t.d. einfaldur plötulopi) er frekar veikur þráður og slitnar auðveldlega. Aftur á móti er hægt að fá mjög hlýja flík úr þannig þráðum miðað við þyngd hennar því loftið á milli þráðanna heldur heitu lofti að líkamanum og einangrar hitann þannig við hann.

Þegar garn er keypt er alltaf sniðugt að skoða hve langt garnið er miðað við þyngd. Því lengra sem garnið er því meira er verið að fá fyrir þyngdina og (oftast) fyrir peningin.

Þegar flík er prjónuð skiptir máli að athuga prjónfestuna. Mikilvægt er að gera prjónaprufu sem er rúmlega 10 x 10 cm að stærð. Þannig er hægt að laga stærð prjónanna að garninu og prjónfestunni og koma í veg fyrir að flíkin verður og stór eða of lítil.